Żubr i bizon są ze sobą blisko spokrewnione, można powiedzieć, że są bliskimi kuzynami. Zamieszkują jednak odrębne kontynenty, Europę – żubr (Bison bonasus) i Amerykę Północną – bizon (Bison bison). Różnice w wyglądzie obu gatunków są widoczne gołym okiem, jednak dla niedoświadczonej osoby te dwa gatunki mogą się wydać łudząco do siebie podobne. Bardzo często wpisując w internetową wyszukiwarkę hasło „żubr” pojawiają się dziesiątki zdjęć bizonów. Aby odróżnić od siebie oba gatunki należy zwrócić uwagę na kilka elementów sylwetki. Grzbiet bizona zwieńczony jest strzelistym garbem ponieważ jego głowa jest niżej osadzona. U żubra garb jest łagodniejszy, czasem potocznie nazywany karpiowatym. Rogi bizona sterczą do góry, a u żubra w większym stopniu do przodu. Przód ciała bizona pokrywają długie, kręcone włosy, które kończą się nagle za łopatką. Włosy na głowie i szyi są koloru ciemnej czekolady a grzbiet jasnobrązowy. Dłuższe włosy bizon ma także na przednich kończynach, dlatego wygląda jak w futrzastych spodniach. Wielkość i masa ciała żubra i bizona są podobne, jednak żubr jest nieco cięższy od swojego kuzyna bizona.

Jak widać bizona i żubra łączy bardzo wiele. Czy jednak mogłyby one żyć obok siebie, tworzyć jedno stado? Ze względu na czystość genetyczną gatunku zdecydowanie nie!  Te dwa gatunki mogą się ze sobą krzyżować i dawać płodne potomstwo co stanowi poważne zagrożenie dla czystości genetycznej obu gatunków. Biorąc jednak pod uwagę liczebność obu gatunków, to żubr jest bardziej zagrożony ze strony bizona. Liczba żubrów jest znana dzięki Księdze Rodowodowej Żubrów. Stan światowej populacji na koniec 2023 r. liczył 11180 żubrów, z czego 8812 osobników żyjących w wolnych stadach. W Polsce było natomiast 2820 osobników, z czego na wolności 2626 żubrów. Liczebność bizona wynosi ponad 500 tysięcy osobników, jednak zdecydowana większość z nich znajduje się u prywatnych hodowców, gdzie hodowane są w celach komercyjnych. W Polsce bizon jest na liście inwazyjnych gatunków obcych co oznacza, że  stanowi zagrożenie dla gatunku rodzimego – żubra. Nie można zatem dopuścić, aby bizony przebywały w naszym kraju na wolności, a te przebywające w hodowlach nie mogą być rozmnażane. Bizon, oprócz zagrożenia ze strony krzyżowania z żubrem może także przenosić choroby, na które nasz rodzimy symbol ochrony przyrody nie jest odporny. Najlepiej zatem aby bizony spokojnie żyły w Ameryce Północnej, a żubry w Europie.